مازیار مهدوی فر

مازیار مهدوی فرسال‌های ابتدایی قرن هفدهم بود که یک کشاورز انگلیسی تصمیم گرفت برای سلامتی و شیردهی بیشتر گاوش به جای آب معمولی به او آب معدنی بنوشاند.

گاو از این آب خوشش نمی‌آمد و مدام در برابر نوشیدن آن از خود مقاومت نشان می‌داد. کشاورز به این نتیجه می‌رسد که مزه تلخ آب باعث بدخلقی گاو است، اما نکته‌ای که توجه او را جلب کرد این بود که به نظر می‌رسید آن آب باعث بهبود خراش‌ها و زخم‌های موجود روی پوست گاو شده است.

سال‌ها بعد از آن سر همفری دیوی (Sir Humphrey Davy) دانشمند انگلیسی عنصر مسبب این واقعه را کشف کرد و نام آن را به افتخار منطقه‌ای در کشور یونان، مگنزیوم (Magnesium) گذاشت که البته در زبان فارسی ما به آن می‌گوییم: “منیزیم”.

تک‌تک سلول‌های بدن انسان برای تولید انرژی به منیزیم نیاز دارند. ما برای حدود ٣٠٠ واکنش بیوشیمیایی مختلف در بدن به این عنصر نیازمندیم. ارسال پیام‌های عصبی، ایجاد انبساط و آرامش در عضلات، سلامتی استخوان‌ها و دندان‌ها، قلب و عروق تنها بخشی از مجموعه نقش‌هایی است که این عنصر در بدن ما ایفا می‌کند. منیزیم چهارمین عنصر معدنی فراوان موجود در بدن به شمار می‌رود و یک فرد معمولی دارای حدود ٢۵ گرم از این عنصر در ساختار بخش‌های مختلف بدن خود است. به خواندن ادامه دهید

Advertisements