می توانی دوستش نداشته باشی
چون قدش کوتاه است.خوش تیپ نیست.
اغلب دچار توهم توطئه، آن هم از نوع شدیدش است.
با عادل فردوسی پور مجری محبوبت مشکل دارد.
می توانی دوستش نداشته باشی
چون وقتی فوتبالیست بوده اصلا در حد و اندازه یک ستاره نبوده.
چون به سبک بازاری‌ها حرف می‌زند.
چون هر وقت فرصت حضور در یک برنامه تلوزیونی را پیدا می‌کند حرف‌هایی می‌زند که کفر همه را در می‌آورد.
چون مدام تلاش می‌کند با مدرک و سند ثابت کند بهترین مربی تیم ملی بوده و کنار گذاشتنش از تیم ملی کارغلطی بوده.
چون حتی وقتی در تیم دیگری موفق است سایه او روی سر تیم سابقش یعنی استقلال سنگینی می‌کند.
می‌توانی دوستش نداشته باشی
چون در اوج موفقیت و درست در زمانی که هیچ‌کس انتظارش را ندارد تیمش را ترک می‌کند و به تیم دیگری می‌رود.
چون همیشه به طرز زننده و غلو‌آمیزی تمام پیروزی‌های خود را به «اون بالایی» نسبت می‌دهد.
چون همیشه عده‌ای آدم شبیه لومپن‌ها دورش را گرفته‌اند.
چون بدون این‌که دلیلی داشته باشی احساس می‌کنی خیلی خوش‌شانس است.
می توانی دوستش نداشته باشی
چون بدون دلیل فکر می‌کنی چیزی از فوتبال سرش نمی‌شود.
چون گران‌ترین مربی فوتبال ایران است و تو حسودیت می‌شود.
چون هر وقت تیم عوض می‌کند یک دوجین بازیکن موفق تیم قبلی را با خود به تیم جدید می‌برد و دست تیم قبلی را توی حنا می گذارد.
اما نمی‌توانی به احترام او کلاه از سر برنداری.
چون دو بار تیم استقلال را قهرمان لیگ کرده چون یک بار استقلال را نایب قهرمان لیگ، یک بار سوم لیگ و یک بار هم قهرمان جام حذفی کرده.
چون دو بار و در دو سال متوالی سپاهان را قهرمان ایران کرده.
چون تنها مربی است که توانسته سه سال متوالی با دو تیم مختلف در لیگ‌های ۸۷ تا ۹۰ قهرمان ایران شود.
چون تیم مس کرمان را طی یک نیم فصل از یک تیم سقوط کرده به تیمی تبدیل کرد که شاخ مدعیان را شکاند.
چون در اوج موفقیت با تیم محبوبش استقلال از ادامه کار با این تیم انصراف داد. دو بار و به دو دلیل مختلف ولی هر دوبار درست بعد از قهرمانی.
چون در اوج موفقیت و بعد از دو قهرمانی متوالی با سپاهان و در حالی‌که این تیم در آستانه رسیدن به جام آسیایی قرار دارد از ادامه کار با این تیم هم انصراف داده.
چون حاضر نیست به خاطر حفظ جایگاه امن قبلی ذره‌ای از منافع حرفه‌ای‌ش هر آن‌چه که هست کوتاه بیاید.
چون در هیچ شرایطی به کمتر از آن چه فکر می‌کند حقش است راضی نیست.
حالا او مربی تراکتور‌سازی تبریز است و باز هم طبق معمول هدفش قهرمان شدن.
او یک مربی حرفه‌ایست. همانی که باید باشد. دوستش داشته باشی یا نه. او امیر قلعه نویی است.
کسی که برای فوتبال بی‌تاریخ این روز‌های ما یک تاریخ است.

Advertisements